A capella.

A capella is een muziekterm voor zingen zonder instrumentale begeleiding, meestal in een koor. A capella zingen is moeilijker dan zingen met begeleiding, omdat fouten duidelijker naar voren komen en het moeilijker is om de juiste toonhoogte vast te houden. Soms blijkt een koor aan het einde van een a capella-stuk wel een halve toon of meer gezakt te zijn.

Letterlijk betekent a capella in (de) kapel(stijl), waarbij met kapel de kerk wordt bedoeld. Tot de 16e eeuw werd vooral in kerkmuziek a capella toegepast. De kerkmuziek werd tot die tijd gewoonlijk door onbegeleide koren uitgevoerd. Wanneer er al muziekinstrumenten meespeelden, ondersteunden deze slechts de vocale partijen.

Later werd het in de kerkmuziek gebruikelijk dat instrumenten eigen, zelfstandige partijen speelden. Toen ontstond de term a capella, aanvankelijk om de ouderwetse kerkmuziek, die niet door zelfstandige instrumenten begeleid werd, aan te duiden.
Later ging de oorspronkelijke betekenis van de term verloren en sindsdien betekent a capella onbegeleide (koor) muziek.

De term a capella komt ook veel voor in de variant a cappella. De laatste variant is gebaseerd op het Italiaans, gebruikelijk bij muziektermen.